zaterdag 10 juli 2010

aankomst

Hi folks...

6u, mijn wekker gaat, maar ik ben al lang wakker en doodnerveus. Beneden staat er een lekker boke op me te wachten, maar ik krijg het niet weggewerkt en dan staat mijn vervoer al voor de deur. Met een wee gevoel in m'n maag stap ik bij ons papa in de auto. Klaar voor 't grote avontuur? Hmm, ben toch niet meer zo zeker van mijn stuk eigenlijk.
Bij de check-in op de luchthaven doen ze al moeilijk! Ik mag maar 3 maanden Ecuador binnen met mijn paspoort. Geen probleem toch geef ik aan, want ik plan daar maar een week of twee te zijn en dan komen Peru en Bolivie aan de beurt. De vrouw vertrouwt het niet helemaal en vertrekt met mijn paspoort en reisschema. Een spannende 10 minuten later staat ze er weer. Er is een kopie van mijn papieren gemaakt en ik kan verder aanschuiven. Wat een gedoe en ik zit nog niet eens op die vlieger!
Maar bon, alles verloopt verder vlotjes en 8u 40 min, veel turbulentie, een flair en een zalige caprice later sta ik op Amerikaanse bodem. Philadelphia, ik ben halverwege en nu al doodop.
Na volledige te moeten uitchecken en weer inchecken, na een duchtige ondervraging door de douane en al de bijhorende poespas liggen er nog 3 lange uren van wachten, 4 en een half uur vliegen, weer een uur wachten en nog eens anderhalf uur vliegen voor me voor ik op de luchthaven van Billings arriveer.
Maar rara, het is me weer niet gegund...Ons vliegtuig waarmee we naar Denver moeten komt met vertraging aan en meteen staan er 5 met zwaailichten uitgeruste wagens rond. Volgens de brandweer zou de cabine ongewoon warm geweest zijn, maar een half uur later stappen we toch aan boord. Terwijl we taxien (er is hier geen trema) en blijven rondrijden vertelt de piloot dat er een storm boven de luchthaven hangt, zodat we niet kunnen vertrekken. Na twee uur extra in het stilstaand vliegtuig vertrekken we eindelijk richting Denver.
Als we daar aankomen is het 21.24u en om 21.35 is mijn volgende vlucht. Ik heb dus 10 minuten om aan de andere kant van het vliegveld te geraken. Na een trein en hard lopen kom ik daar aan om 21.37u om dan te horen dat de vlucht pas om 11u vertrekt.
Soit, eens in Billings aangekomen bel ik alvast het hotel om me op te pikken terwijl ik op de bagage wacht. Ondertussen begint de band te draaien en ... uiteraard zit mijn rugzak er niet bij. Wat had je nu gedacht? ;)
Vandaag, zaterdag, loop ik dus met mijn meindls en een lange jeans aan door Billings en het is 87 graden F of 31 graden celcius. Op een halve dag heb ik zowat heel Billings gezien. Niks te doen, weinig te beleven... Wel allemaal heel vriendelijke mensen. Morgen komen Iris en Jennifer me ophalen en begint het echte avontuur pas.

Tot de volgende!

3 opmerkingen:

  1. Amai, dat klinkt weeral heel spannend allemaal. En het is nog maar juist begonnen.
    Hopelijk krijg je je rugzak gauw weer in je bezit en anders hoop ik dat ze daar in Billings toch een winkeltje met wat deftige kleren hebben. ;-)

    Het ga je goed meisie en tot het volgende verslag zene. Leuk om te lezen.

    Dikke kussen
    Marian en Co

    BeantwoordenVerwijderen
  2. Hey!

    Dat was al een goed begin... ;o) Het kan er alleen maar beter op wordené! Kben echt benieuwd naar de stories van de ranch, hopelijk kom je er aan mét rugzak of zit je er toch niet te lang zonder.

    Geniet nog even van de rust voor het avontuur verder gaat!

    Groetjes vanuit het frisse winderige San Francisco!

    Anke

    BeantwoordenVerwijderen
  3. Een echt avontuur begint als je de deur van je huis dichtslaat. Dus tot zover mag je nog niet klagen ;)

    Zaterdag vertrok je....enne ik maar denken vrijdag. Dan had ik toch nog kunnen bellen.... Oh well!!

    Have fun!

    BeantwoordenVerwijderen