Update

Ondertussen zitten we in Trujillo aan de kust waar we morgen de Chan Chan site gaan bezoeken. Het hostel waar we zitten is een aparte. Beetje eng, viezig, donker, oud en tja ... maak je er maar een voorstelling ervan. Het is wel goedkoopste maar we gaan hier niet op blote voeten naar de douche waar we ook niet met hartelust onder gaan staan. De bedden zijn dan toch wel weer schoon. Voor Bryan een wat nieuwe beleving.
Vanmiddag waren we op de grootste markt van Peru, in Chiclayo. Neem de markt van Rotjeknor of de vogelenmarkt voor je en dat 4 keer groter met kleurige parasols als kraam voor buiten en dan nog een groot deel half overdekt binnen waar een gemoedelijke en leuke sfeer is. Je kan er echt vanalles kopen. Het is raar om te zien dat een deftige dame een wit levend konijntje in haar lederen handtas stopt of dat de blokken ijs waar de vis tussen ligt over de grond worden gesleept waar ook het slachtafval ligt. Echt wel een leuke plek met honderden kramen en gemoedelijke mensen. Ook apenkoppen, slangenhuiden, krokodillenkoppen en allerlei zalfjes kon je er kopen. Toch koopt men hier enkel wat er nodig is en wordt alles herbruikt en gerepareerd. Slippers gemaakt van autobanden, blikjes als lampen, tandwielen voor stoeltjes en nog veel meer. In Antwerpen is er een designwinkel waar ze dit ook verkopen voor ik weet niet hoeveel geld en dat was niet eens echt gemaakt van derdehands materiaal. Er komen hier weinig toeristen op de markt dus is echt gemaakt voor de lokale bevolking en niet zoals bv in Egypte als verkoopwaar voor de rijke westerling. Ik hoef niet echt te wennen aan de cultuur hier en de manier van omgaan met geld/goederen, maar zal meer een cultuurschok hebben bij terugkomst over hoe wij alles maar weggooien en kopen waar we zin in hebben. Het eten op die markten ziet er verleidelijk lekker uit. Lanen met eettentjes voor de locals die allerlei rijstmaaltijden eten met goed ruikende geuren. We hebben op het fruitdeel van de markt wat dagverse mango gekocht. Om je vingers bij op te eten. Nog niet eerder zo´n mooi en vers fruit gezien. Aardbeien zo groot als een ei en alles blinkt en ziet er goed uit.

Daarna hebben we afscheid genomen van Patrick en Gerda. Zij vliegen op martes (dinsdag) naar Iquitos. Wij zijn meteen daarna met een taxi naar de busterminal gereden. De taxis zijn vrijwel allemaal hetzelfde, meestal iets van een Hyundai Matiz en we hebben nog geen enkele gehad die helemaal nieuw was. De banden zijn van massief rubber en alles rammelt. Wie het hardst toetert heeft voorrang en voetgangers moet je zo dicht mogelijk langs hun voeten voorbij scheren. Een chaos zou je zeggen met steden van 300.000 inwoners en waar men zich massaal verplaatst per taxi. Deze kosten doorgaans dan ook maar tussen de 2 en 5 sol per rit. De lijnen op de weg dienen nergens voor en je haalt in links of rechts, propt je karretje overal tussen en blijft vooral de claxon gebruiken die je dan wel eerst heb omgebouwd tot een leuke geluidje. Als je versnelling er steeds uitschiet dan hou je deze toch gewoon vast en als je kmteller het niet doet dan rij je op een 80 km baan gewoon half naast de weg met 50 per uur. Toch voel ik me nergens onveilig op de weg want ondanks dat het een gekkenhuis is zijn er nergens aanrijdingen en hebben de taxi's nagenoeg geen schade aan de buitenkant.
De meeste busterminals liggen aan de rand van de stad en zijn achter gesloten poorten om de rust te bewaren. Zie het als de treinen maar dan met een betere dienstregeling dan bij ons. Gemiddelde prijs is 14 sol voor 3 uur. En de afstanden mogen er zijn dus zit je al snel minimaal 3 uur achter het glas. In de bus is het dan wel het rustigst. Op alle andere plekken zoals restaurants, hotels, pleinen, noem maar op is het altijd luidruchtig. Minimaal staat er een tv luid aan en vaak ook nog een radio op de achtergrond. Autoalarmen en het getoeter erbij opgeteld maakt dat je op een gegeven moment wel even klaar bent met de herrie. De bus van deze middag was het beste vervoermiddel tot nu toe. Ligstoelen zo groot als eerste klas van het vliegtuig en met service aan boord. Zo willen we het iedere keer wel hebben.
De rit duurde drie uur en leidde ons door een woestijn met prachtige bergen en zonsondergang. Zo af en toe passeerden we een maïs-, rijst- of suikerrietveld van een gigantische omvang.

Nu zijn we plannen aan het maken voor de komende dagen. We willen naar Huaraz, de hoge bergen in. Zoek het maar eens op. Huaraz ligt behoorlijk hoog (ik geloof rond 3090m) tussen de reuzen van de Andes. We willen graag gaan hiken, maar het zal ervan afhangen of we aan de hoogte kunnen wennen.

We´ll keep you posted!


Hey guys, we are arrived in Trujillo, at the coastside. Tomorrow we will visit the site of Chan Chan, a pre Inca town.
Our hostel is the cheapest we could find, but we might change tomorrow because we don´t dare taking a shower without shoes. It´s a little bit dirty...
This afternoon we went to the market of Chiclayo, the biggest in Peru as they say. A market with colourfull umbrellas for the outside part, but most of it was inside. You can buy and see really everything in this place. It´s quiet funny to see a lady buying a little rabbit and putting it in her purse. Or to see that the ice they use for the fish is laying on the ground between the garbage. But... it was a funny place with an enjoyable athmosphere! Everything is also reused one time, twice, three times... They never throw anything away what might be fixed. We saw sandals made out of cartires, lamps made of cans, chairs made of carparts, ...

After the market we said goodbye to my dad and Gerda. They fly to Iquitos, the Amazone forest. Tonight we leave for Huaraz, a smaller town high in the mountains (3090m). We plan to do some hiking in the giants of the Andes, but it will depend on how we feel on that altitude.

We´ll keep you posted!